aanhef

aanhef

Naar aanleiding van uw website, heb ik een korte vraag. Hier op kantoor bestaat al enige tijd discussie over de aanhef van een brief die aan een vrouw is gericht. Volgens een aantal kantoorgenoten dient in de aanhef van een brief aan een vrouw alleen "geachte mevrouw" opgenomen te worden, derhalve zonder haar naam. Ik heb ook wel eens van deze regel gehoord, en vermoed dat deze voortkomt uit het achterhaalde idee dat een vrouw ondergeschikt is aan de man (deze wordt immers wel met name genoemd in de aanhef).

Bestaat deze regel volgens u, en zo ja, weet u misschien de achtergrond hiervan?

Je kantoorgenoten hebben helemaal gelijk. Uit het boek "Hoe hoort het eigenlijk? van Amy Groskamp-ten Haven het volgende citaat:

Bij iemand die we wel kennen, maar niet tutoyeren, luid de aanhef:

(Zeer) Geachte Heer [naam],
(Zeer) Geachte Mevrouw [géén naam!] - een vrouw wordt noch aangesproken noch aangeschreven met haar achternaam;

Op bladzijde 56 van dat boek staat: ........mijnheer (plus achternaam) respectievelijk mevrouw (altijd zonder achternaam).

Begin 1900 werd de term mevrouw alleen door ondergeschikten en winkelpersoneel gebruikt. Toen de 'goede klanten' door winkeliers en leveranciers met achternaam werden aangesproken ging de elite in haar gebruikelijke streven zich te onderscheiden van de middenstand er toe over zich te beperken tot mevrouw-zonder-meer.