OPVOEDEN

OPVOEDEN

EEN LEZERSSUGGESTIE:

Betere begeleiding jonge ouders

De volgende aspecten zijn bij veel mensen bekend en iedereen is hier bij betrokken.

Normen en waarden, sociale controle, meer politie op straat, buurtinterventieteam, voorlichting- en inspraakavonden, proefproject 'School en Veiligheid', gedrag stoornissen, project de leefbaarheid in een buurt verbeteren, meer geld voor aanpak veiligheid, vandalisme, aanpak van asociaal gedrag, extra scholen voor moeilijk opvoedbare kinderen enz. enz.

Als je de bovengenoemde zaken nu eens echt goed bekijkt, en dit is nog maar het topje van de ijsberg, dan moeten we als ouders deze problemen naar ons toetrekken want wij zijn hier in heel grote mate verantwoordelijk voor.!

Maar waarom laten wij het toch zover komen?

Zijn wij als ouders we nog wel in staat om onze kinderen te kunnen begeleiden in de richting waar wij onze kinderen naar toe willen sturen, en dit kan eigenlijk toch alleen maar de goede richting zijn.

Natuurlijk we zijn op zeer veel gebieden bezig om vooral achter de feiten aan te lopen en dan proberen “oplossingen” aan te reiken voor de bovengenoemde maatschappelijke problemen.

Voor deze “oplossingen” geeft de regering miljarden uit terwijl het echte probleem, de oorzaak, terug te vinden is in de begeleiding/opvoeding van onze kinderen.!

Niemand kan ontkennen dat de basis en verantwoording bij de ouders liggen.Om aan de bovenstaande aspecten aandacht te geven zijn dan alle ouders, de een meer dan de ander, verantwoordelijk voor. We moeten als ouders daarom gezamenlijk een weg in slaan om onze kinderen beter te begeleiden.

Om talloze maatschappelijke problemen geen voorrang te geven en dus zo goed als mogelijk te voorkomen zal er aandacht gegeven moeten worden om structureel en dus collectief alle jonge ouders kennis /“gereedschap”aan te reiken om de kinderen beter maar vooral ook gemakkelijker te kunnen begeleiden.

Deze kennis/”gereedschap” welke je aan jonge ouders aanreikt kun je vergelijken met b.v. een bouwvaker die een waterpas heeft gekregen en heeft geleerd er mee om te gaan. Hij is in staat om met dit waterpas snel en heel goed b.v. een wand of iets dergelijks waterpas te zetten.
Het lijkt wel een heel simpel voorbeeld maar ook wij als ouders kunnen met "opvoedgereedschap”omgaan.

Het goed begeleiden van de kinderen begint al heel vroeg.

Vanuit de natuur krijgt elk schepsel een bepaald karakter/eigenschap mee.Een deel van die karakter/eigenschap ligt wellicht ten grondslag in de genen van de eigen ouders. Een ander deel ligt, om maar gewoon te zeggen, in de natuur.!

Je moet, hoe vreemd het ook klink, heel vroeg in de kinderjaren soms ongepast “natuurlijk”gedrag afleren.!

Niemand kijkt verbaast op van een dreumes die een leeftijdgenootje een klap geeft wanneer deze zijn speelgoed afpakt. Het kindje zal aangesproken worden op zijn of haar gedrag, maar niemand zal zich verder opwinden over het voorval. Wanneer een negenjarige echter meteen een klap geeft zodra een leeftijdgenoot iets van hem of haar afpakt, zal er beduidend meer aandacht zijn voor het voorval. De meeste jonge kinderen laten wel eens agressief/opgepast gedrag zien. Bij het ouder worden neemt dit opgepast gedrag snel af. Het gedrag wordt veelal afgeleerd. En dat is heel belangrijk omdat een kind anders kan blijven hangen in gedrag wat nog wordt geaccepteerd van een peuter, maar niet meer van een ouder kind.
De eerste jaren zijn zeer belangrijk voor de sociale ontwikkeling van een kind en in deze fase moet het kind leren zijn of haar agressie/opgepast gedrag onder controle te krijgen.

Dat het heel belangrijk is te leren bepaalde agressie onder controle te houden blijkt uit verschillende criminaliteitscijfers. Deze cijfers laten zien dat wanneer er bij een kind op driejarige leeftijd agressie wordt waargenomen en het kind niet leert omgaan met zijn of haar agressie en er controle over leert te krijgen, er een langzame toename van agressie en geweld plaatsvindt naar de adolescentie toe. Wat kan leiden tot ongewenst/crimineel gedrag.
Ook en waarschijnlijk hier mee samenhangend blijkt dat wanneer kinderen agressief blijven, de kans op antisociaal gedrag sterk toe neemt.

Zoals gezegd wordt slaan op de peuterleeftijd geaccepteerd als normaal gedrag, net zo goed als fysieke, en in mindere mate psychische “ruzies”, tussen broertjes en zusjes of een vechtpartij op het schoolplein. Maar het feit dat het als normaal gedrag beschouwd wordt betekend niet dat het gedrag niet afgeleerd moet worden.

Jong geleerd....?

Al bij zes maanden oude baby's valt er agressief gedrag waar te nemen. Sommige baby's van deze leeftijd duwen, schoppen en slaan al wanneer ze de kans krijgen. En bij het ouder worden neemt het agressieve gedrag toe. Als we kijken naar de groep kinderen van anderhalf, dan zien we dat 50% van deze kinderen wel eens anderen geduwd heeft, 20% wel eens geschopt heeft en 15% een ander geslagen heeft. En als we deze drie agressieve uitingen samen bekijken zien we dat 80% van de kinderen van anderhalf een van deze uitingen van agressie heeft laten zien.

Agressief gedrag bij baby's ontstaat spontaan. Baby's zijn nog heel erg lichaamsgericht en ook hun boosheid of frustratie uiten zij op een heel lichamelijke manier. Heel begrijpelijk want welke andere mogelijkheid heeft een jonge baby's om zich te uiten, behalve dan huilen? Tot de leeftijd van drie jaar laten bijna alle kinderen wel agressie zien. Vanaf de leeftijd van 3 jaar begint de fysieke agressie meestal sterk af te nemen. Gedeeltelijk is dit te wijden aan het feit dat het kind meer andere mogelijkheden krijgt om zich te uiten. We zien dan dat er meer verbaal uiting wordt gegeven aan agressie. Het kind hoeft niet meer te slaan want hij of zij kan het met taal af. De fysieke agressie kan dan ook sterk afnemen terwijl de verbale agressie dan sterk toeneemt. En op verbale agressie wordt vaak toch minder kritisch gereageerd, alhoewel dit ook een opvoedkundig kerntaak blijft.

Maar agressief/opgepast gedrag wordt ook afgeleerd. Het kind ervaart steeds meer dat zijn of haar omgeving, met vooral de ouders maar ook, in veel mindere mate, de leerkrachten etcetera, het gedrag afkeuren en vaak ook corrigeren of bestraffen.
En bij het ouder worden leert een kind zich ook beter beheersen, niet alleen op het vlak van opgepast gedrag/agressie maar voor alle emoties, omdat ook dit door de omgeving van het kind “verwacht” wordt en dit ook bijna niet kent uit zijn opvoeding.

Agressie/opgepast gedrag is op jonge leeftijd dus al zichtbaar. Dit betekent dat het dus ook op jonge leeftijd afgeleerd kan worden. En ook moet worden. Want niet alleen blijkt dat agressie bij het ouder worden toeneemt, wanneer het niet afgeleerd wordt, maar ook blijkt agressie/ongepast gedrag voor veel problemen te kunnen zorgen voor het kind bij het ouder worden. Op de lagere schoolleeftijd kan agressief gedrag het leren danig bemoeilijken en zorgen voor slechte leerprestaties.
En agressie/ongepast gedrag in de puberteit kan leiden tot spijbelen, middelengebruik en problemen in het sociale en maatschappelijke verkeer.

...jong afgeleerd!

Het is dan ook belangrijk om al op zeer jonge leeftijd aandacht te hebben voor kinderen en het gedrag te herkennen en aan te pakken. Agressief gedrag bij jonge kinderen moet niet afgedaan worden als bij de leeftijd horend, want het gaat niet vanzelf over. Alleen een duidelijke boodschap vanuit de omgeving van het kind, leert het kind dat fysieke maar ook psychische agressie niet geaccepteerd wordt.

De bovenstaande kennis zal doorgegeven moeten worden aan alle jonge ouders, ze horen dit te weten.De aanstaande ouders moeten vooraf weten wat de gevolgen kunnen zijn, als ze hier geen gehoor aan geven en dat de ouders met de gevolgen zitten.!

Hoe iemand opgevoed is, bepaalt hoe iemand de wereld benadert.

Er zijn 3 belangrijke factoren voor iemands ontwikkeling en wel overnemen, tegenwerken en eigen initiatief.

Overnemen.
Een kind heeft een natuurlijke drang om een of beide ouders na te doen en hun opvattingen en gedragingen over te nemen (soort leraar in feite). Maar zodra de invloeden van ouders opdringerig beginnen te worden (moeten), ontstaat er een vorm van weerstand. Gaat alles spontaan en prettig, dan wil een kind bijna alles nadoen en overnemen wat het ervaart. Wil ma zwemmen, dan wil het kind het ook. Wil pa koken, dan wil het kind dat ook. Zijn er echter spanningen, dan heeft kind vaak geen zin om het ook te gaan doen en zal men meer moeten dwingen. Het kind wil dus nadoen, tenzij. Dit geldt ook voor volwassenen. Als je anderen iets leuks ziet doen, wil je ook. Moet je meedoen, dan heb je meestal al geen zin meer.

Dus geef de ouders het “gereedschap”/kennis mee door niet de nadruk te leggen dat alles

garandeert moet en dat opdrachten/ideeën en wensen naar de kinderen opgedrongen word zonder enige speelruimte voor het kind. Natuurlijk op korte termijn, in het begin, werkt dit bij een kind maar later zul je merken dat je je greep op je kind verliest.

Tegenwerken.
Deze drang ontstaat doordat ouders niet correct zijn tegenover het kind. Dit kan bijvoorbeeld zijn: dwang, agressie, kind niet serieus nemen of domineren. Ondergaat een kind dit, dan komen er onmiddellijk opstandige gevoelens bij het kind. Zijn die gevoelens sterk genoeg, dan ontstaat tegenwerking. Uit protest gaat men dan juist het tegenovergestelde willen doen. Ik neem roken als voorbeeld. Wordt een kind verboden om te roken (en ouders roken eventueel zelf wel), dan is de kans redelijk groot dat het kind het juist wel wil (als protest). Doordat het opgelegd wordt, ontstaat juist weerstand. Verbiedt men het niet en legt men uit dat roken ongezond is, dan is de kans zeer groot dat het kind niet zal gaan roken. Mij is nooit verboden om te roken en ik heb altijd geweigerd om sigaretten van anderen aan te nemen, omdat IK het niet wilde en niet omdat het niet mocht.
Door druk en moeten van ouders kunnen er twee dingen gebeuren. Het ene is dit accepteren en daardoor ontstaat onderdanigheid en onzekerheid met een grote kans op het verlies van originaliteit. Het andere is weerstand hier tegen (in verschillende vormen, zoals agressie, zich afsluiten) en onzekerheid, maar met een grote kans op het behoud van originaliteit. Zodra men iemand anders toelaat om het denken te bepalen, wordt originaliteit moeilijk. Vandaar dat er vaak iets ontstaat uit het brein van stille en teruggetrokken personen. De praatjesmaker is hiertoe niet in staat.

Dus geef de ouders kennis/”gereedschap” mee door niet agressief en dwangmatig tegen het kind te zijn maar het kind serieus te nemen, en leg grenzen aan.! Hiermee is onderlinge communicatie met het kind van enorm belang. Je creëert hiermee een onderlinge band wat gebouwd is op wederzijds vertrouwen en respect.(ook voor het ouderlijke gezag)

Eigen initiatief.
Deze natuurlijke drang die iedereen heeft, veroorzaakt dat we ontwikkelen. Kinderen en volwassenen willen veel dingen doen en weten en deze drang wordt vanzelf opgewekt. Dit geldt niet alleen voor een correcte ontwikkeling, maar helaas ook voor onjuiste ontwikkeling. De drang van ontwikkelen is er altijd, dus ook als men tegenwerkend is. Wekt een ouder tegenwerking op (de ouder is de schuldige dus), dan zal het kind ook steeds creatiever worden in het tegenwerken. Niet alleen gaat het kind zich steeds schever ontwikkelen, maar de overheersende ouder gaat ook een steeds sterker wordende invloed uitoefenen, want zijn / haar kind gaat steeds meer tegenwerken. Dit accepteert een dominerende ouder namelijk nooit.

Dus geef jonge ouders kennis door om niet de ontwikkeling van een kind in de weg te staan. Werp als ouders als het ware niet een grote blokkade op bij bepaalde wenzen en ideeën van een kind. Een kind maar ook volwassenen hebben dan als natuurlijke drang om die blokkade vaak te omzeilen. Zodra er een redelijke goede band met het kind is, met wederzijds respect, wat absoluut mogelijk is, dan is het bijna altijd voldoende om een kleine “blokkade” op te werpen bij bepaalde wenzen en ideeën bij een kind. En deze “blokkade” zal dan ook werken in de praktijk.Het resultaat hiervan is dan ook dat je met minder moeite een kind zal kunnen loodsen in de richting waar je als ouder naar toe wilt.

Dit zijn maar enkele maar niet onbelangrijke aspecten ,en u weet hier duidelijk meer over, welke je als “gereedschap”aan moet reiken aan de jonge ouders die soms totaal geen inzicht hierin hebben.

En waarom hebben deze ouders soms geen inzicht hierin?

Omdat ze dit “gereedschap” en goede ervaring soms ook niet meegekregen hebben van de ouders. En hun ouders hebben uiteraard ook weer hun best gedaan, maar soms doe je bij het begeleiden van de kinderen onbewust iets niet goed.

En zeer vaak, en dit gaat echt vanzelf, word dit bepaalde karakter/eigenschap overgebracht aan de kinderen.

Of je nu arm, rijk, blank of zwart bent en het maakt niet uit welk cultuur je afkomstig bent, de aspecten ,overnemen, tegenwerken en eigeninitiatief zijn, om maar te noemen, natuurwetten die in de hele wereld een feit is!!

En omdat je het doeltreffend en begrijpelijk maakt kan niemand beweren dat het onzin is wat geleerd word omdat wat je geleerd hebt, en natuurlijk ook voor een deel al weet, elke dag weer toegepast kan worden in de praktijk.Vanaf je maar denkt aan het plannen van kinderen totdat je dood gaat, want de “aandacht” voor je kinderen hoeft nooit over te gaan.

Laat het toch een uitdaging zijn om je kinderen zo te begeleiden, met als enige doel dat ze gezond en hopelijk eerlijk in hun leven komen te staan met respect voor elkaar en dat ze later, zonder dat ze met justitie in aanraking zijn geweest, een baan kunnen krijgen waar ze tevreden mee kunnen zijn.En nadien mogelijk een gezinnetje kunnen stichten waar ze die positieve ervaring/aspecten, die ze ook gekregen hebben van hun ouders weer over kunnen brengen op hun eigen kinderen. Ik weet niet hoe de ander hier over denkt maar dit is en zal altijd mijn voornaamste doel zijn in mijn leven.

Met deze kennis overdracht/begeleiding aan de jonge ouders moet je dus echt niet aankomen dat een kind b.v. perse met mes en vork moet eten.En niet dat een kind op een bepaalde tijd naar bed moet.En ook niet hoe een kind zich moet kleden enz.
Nee, geef de ouders kennis/gereedschap zodat de opvoeding makkelijker gaat en dat in de eerste instantie de ouders hiermee gebaat zijn en later het kind. Zodra een kind zich zekerder en lekkerder in z,n vel voelt, zullen b.v. de schoolprestaties ook beter zijn.!

Zeker, bij heel veel ouders gaat de opvoeding vrij goed, maar het kan nog beter waardoor de opvoeding eenvoudiger verloopt en uiteindelijk iedereen in onze samenleving hier profijt van heeft.

De regering zal, als ondersteuning/motivatie, de jonge ouders financieel heel goed moeten ondersteunen/belonen als ze aan deze scholing mee doen.Je zou eventueel voorlopig nog in het midden kunnen laten om deze scholing verplicht te stellen, maar ik kan me heel goed voorstellen dat de regering de jonge ouders het heel bijzonder aantrekkelijk kan maken om hieraan deel te nemen en omdat je zult merken dat het werkt zal het later ook nog motiverend werken.

En hier komt nog bij, omdat je het op het zelfde moment gezamenlijk op één lijn in heel Nederland oppakt, dat er ook nog een bepaalde saamhorigheid ontstaat.!!

We bepalen talloze wetten en eisen diploma’s in diverse vakken noem maar op. Kunnen we onze kinderen nog goed begeleiden in een tijd waar de kinderen enorm beïnvloed worden in diverse aspecten zoals TV, School, diverse bladen enz. U mag het zeggen.

Nogmaals, de regering geeft miljarden uit aan talloze zaken welke te maken hebben hoe WIJ onze kinderen opvoeden. Iedereen is hier dagelijks wel op een en ander manier de dupe van, of is als volwassene van de opvoeding zelf de dupe geworden.Onderschat dit niet!

Wat te denken van de talloze mensen die verzorgd worden in psychiatrische ziekenhuizen omdat ze vroeger in hun jeugd niet goed begeleid/opgevoed zijn. In de naaste familie heb ik hier voorbeelden van.

Ouders die meenden dat ze hun kinderen wel goed opgevoed hadden, later helaas in moeten zien dat ze totaal uit elkaar zijn gegroeid en elkaar vaak nooit meer willen zien. Kinderen die geen zelfvertrouwen hebben meegekregen van hun ouders en die nu onzeker en psychisch zwak zijn.

Kinderen en volwassenen die schaamteloos en respectloos behandeld worden, keer op keer weer. Ouders die geen greep krijgen op hun kinderen. Veel mensen, ook kinderen, die het leven niet meer zien zitten en zelfmoord plegen.

Waarom begeleiden we de "volwassen" jeugd/aanstaande ouders, die nog vaak open en ontvankelijk voor informatie/scholing zijn, niet beter hierin.!

Enkele uren begeleiding/opleiding voor de aanstaande ouders per jaar. U moet eens zien wat je daar voor terug krijgt.!

Ik kan u garanderen dat dit in Nederland tot resultaten zal leiden wat niemand voor mogelijk achtte.!

Ik zou het zeer op prijs stellen dat ik een korte reactie van u ontvangen mag op het bovenstaande.

Met vriendelijke groet,

G. G.

Getrouwd met P.

3 kinderen van 15,13 en 10 jaar

Bron: Drs. T. de Vos - van der Hoeven en Leo Krans