Uit: van Dale
Groot Woordenboek der Nederlandse Taal: Telefone’ren (<Fr.),
1. (onoverg.) van de telefoon
gebruik maken;
2. (overg.) door de telefoon zeggen
”
De telefoon of liever gezegd het
telefoongebruik is voor veel mensen een bron van ergernis. We kunnen niet
meer zonder de telefoon.:
namen
Wanneer iemand belt zeg
dan duidelijk uw (voor- en achter)naam. Pakt u de
telefoon op voor een organisatie, zeg dan eerst de naam van de
organisatie en altijd uw eigen naam! (een organisatie kan niet
spreken!)
Altijd wat zeggen!
Wanneer u verkeerd heeft
gedraaid verontschuldig u dan in plaats van zo maar op te
hangen.
Visite?
Heeft u een afspraak of bezoek
wanneer de telefoon gaat? Zet uw voicemail/antwoordapparaat
aan! Geef te allen tijde voorrang aan het bij u aanwezige
bezoek.
Aan tafel?
Probeer bellen onder etenstijden
te vermijden en vraag altijd of u stoort.
Tijdstip
Telefoneer niet na
22.00 uur. In het weekend niet voor 11.00 uur. En als het even
kan liever niet op zondag.
Meeluisteren
Zet u de speaker aan of
neemt u een gesprek op, dan is het wel zo beleefd dat zeggen
tegen degene waarmee u telefoneert.
In gezelschap
Zet uw mobiele telefoon
uit wanneer u in gezelschap bent. En wilt u wanneer u een
belangrijke telefoon verwacht dat vertellen aan uw gezelschap?
Openbare gelegenheid
Bij mobiel bellen in een openbare
gelegenheid hoort u zich zoveel en zover mogelijk op
gehoorsafstand terug te trekken en zacht te praten.
Voice Mail
Beantwoordt uw
voice-mail en antwoordapparaat zo snel mogelijk.
Eenzaamheid
Probeert u één keer
per week iemand te bellen waarvan u bijna zeker weet dat die persoon veel
alleen is.
